رونالدينو فوتباليست سال شناخته شده است. کارلوس آلبرتو فريرا مربی تيم ملی فوتبال برزيل است. رونالدينو می گوید: "مادرم، و فوتباليست های نامداری مانند پله، زيکو و رونالدو بر دنيای من نفوذ دارند. من مجبور هستم در جهان فوتبال از آنها پيروی کنم." فريرا در پاسخ به سؤال بی بی سی به سادگی گفته است: "سياستمداران!"

يوليا تيموشنکو نخست وزير سابق اوکراين است. به عقيده او: "معلوم است که زنان بر دنيا مسلط هستند. تمام امور مهم دنيا يا توسط زنان صورت می گيرد يا به خاطر آنها.

جف ايملت مدير جنرال الکتريک بزرگ ترين شرکت توليدی جهان است. او می گويد: "دنيای مرا سرمايه گزاران و مصرف کنندگان شکل می دهند. ما برای ادامه حيات در حال و آينده بايد به خواست مشتريان خود جواب بدهيم."

ميخائيل گورباچف رهبر سابق اتحاد شوروی، اصلاحات عميقی در کشور خود پديد آورد و به جنگ سرد خاتمه داد. به عقيده او: "در دنيای کنونی همه به هم وابسته هستيم. مجموعه ای از مسئولان از سران محلی گرفته تا رهبران سازمان های بين المللی بر دنيای ما تأثير می گذارند.

بطرس بطرس غالی دبير کل سابق سازمان ملل متحد است. او می گويد: يک بار به شوخی گفتم که شورای امنيت 15 عضو دارد، اما کانال سی ان ان هم عضو شانزدهم است! شايد گاهی رهبرانی مانند نلسون ماندلا يا پاپ بر دنيا حکومت کنند، اما خيلی اوقات تلويزيون حاکم است.

يوری موسونی رئيس جمهور اوگاندا است. به نظر او: "اداره در دست کارمندان است و خانه در دست همسرم! خودم در چارچوب شرايط حرکت می کنم.

داگلاس هرد وزير خارجه پيشين بريتانيا است. او عقيده دارد: "يک وقتی نگران بودم که ديگران بر دنيای من مسلط شده اند: هيتلر، کمونيسم يا امروز تا حدی تروريسم. اما خوشحالم که بگويم خود را صاحب دنيای خود می بينم.

هرنان کرسپو فوتباليست برجسته برای تيم های چلسی و تيم ملی آرژانتين بازی می کند. به نظر او: "خانواده ام بر دنيای من بزرگترين تأثير را داشته است، زيرا از زمان کودکی همه چيز را به من ياد داده است. آنچه در کودکی می آموزيم اهميت زيادی دارد، تا آنکه در بزرگی خود با تجربه چيزهای ديگری فرا بگيريم.

شيرين عبادی برنده جايزه صلح نوبل است. به عقيده او: "اگر خيال کنيم يک ابرقدرت يا يک فيلسوف بزرگ بر زندگی ما تسلط دارد، پس ما خود نقش زيادی بر عهده نداريم. اما به عقيده من آينده در دست خود ماست.

برگرفته شده از سایت http://www.farhadmehrad.com/

اين گروه تا به حال سه آلبوم منتشر کردن: فرای انکار – نيايش و گشايش. در سفری که به ايران داشتن، مامک خادم در کنار فعاليت های ديگه اش به آموزش موسيقی پرداخت و رامين ترکيان هم از اين فرصت استفاده کرد تا با هنرمندان ديگه آشنا بشه و پل ارتباطی محکمتری با ايران و فضای هنری اش برقرار کنه.

يکی از آرزوهای اين دو نفر هميشه اين بوده که در ايران کنسرت اجرا کنن که البته اينکار مستلزم تغييراتی در نحوه اجراست. از اونجايی که خواننده اصلی اين گروه يک زنه، محدوديت هايی رو بايد در نظر گرفت.

مامک خادم و رامين ترکيان

مامک خادم که خواننده اصلی گروهه و با ظرافت خاصی صداش رو با تمام اين ترکيب ها تغيير می ده، اعتقاد داره که اگر گروه مجبور به خود سانسوری بشه و هويت خودش رو از دست بده، کنسرتی نخواهند داشت.

در عين حال به عقيده رامين ترکيان هر محدوديتی يک خلاقيتی هم به همراه مياره. اينه که شايد بشه با همخوانی اين محدوديت رو رفع کرد و در عين ارائه کاری متفاوت، هويت اين گروه رو هم حفظ کرد.

تغييرات در نحوه اجرا، خواسته اين گروهه. همونطور که طی ده – دوازده سال گذشته موسيقيشون در حال تغيير بوده، از نحوه کار گرفته تا نوازندگان و سازها و در هر آلبوم با نوع جديدی از کار اين گروه آشنا می شيم.

رامين ترکيان در مورد سبک موسيقی اين گروه گفت: " موسيقی ما در درجه اول موسيقی ايرانيه، موسيقی ايرانی مهاجره. اين برای ما خيلی اهميت داره. چون ما سالهاست که خارج از ايران زندگی می کنيم و خواه ناخواه گوشمون به انواع موسيقی عادت کرده. ما سعی کرديم با استفاده از دستگاه های ايرانی ولی خارج از اون چارچوب کار کنيم برای همين کارمون متفاوت به نظر می رسه ."

مامک خادم

نام اين گروه، اصل گزينش(Axiom of Choice)، يک عبارت در رياضيات است و دليل انتخاب اين اسم رو رامين ترکيان اين طور توضيح داد: " در دنيای رياضی که همه چيز بايد با دليل و منطق توجيه بشه، يک چيز نياز به توجيه ندارد آنهم عناصی است که انتخاب می کنيم، ما هم به اين دليل که از گوشه های موسيقی دستگاهی ايران، به روش خودمون استفاده کرديم، ميخواستيم که همه بدونند اين انتخاب آگاهانه بوده و حق هر هنرمنده"